Македонска GNU/Linux планета

MaxFax користи чудна техника за да го оневозможи прикажувањето на трајните врски до сликите од нивниот веб-сајт.

Ако се обидете со десен клик и „View Image“ на било која слика, да ја отворите сликата во нов таб, нема да успеете. Наместо да бидете пренасочени кон новиот таб и во него да биде прикажана сликата што сте ја повикале, ќе ви се отвори прозорец за преземање на датотека со чудно име. Тоа се случува зашто MakFax криејќи го името и целосната патека до сликата, на мое големо изненадување, ви ја нуди на преземање самата слика.

Ќе речете, па од каде ни нуди можност да ја преземеме самата слика, кога датотеката што ни се нуди за преземање не е слика?

Навидум, не станува збор за слика, но ако ја преземете датотеката и го промените нејзиниот тип (екстензија) во „jpg“, всушност ќе можете да ја прегледувате самата слика. Претпоставувам дека ова е така зашто, во заглавието, датотеката е дефинирана како „jpg“ слика.

На тој начин можете и да ги видите во оригинална големина, минијатурните слики што MakFax ги поставува на сопствениот веб-сајт.

Претпоставувам дека MakFax со оваа техника, сака да ги заштити сопствените слики од употреба на други веб-сајтови и да ги ограничи корисниците да поставуваат врски до нив. Сепак ако некогаш имате потреба да го заобиколите овој механизам на заштита, сега знаете како.

Дополнување: Се чини дека, опишаната техника важи само во Mozilla Firefox. Во Internet Explorer и Opera, опциите за приказ на сликата во посебен таб се оневозможени, а пак во Google Chrome прикажувањето на сликата во посебен таб е без никакви пречки. Им отворив работа на MakFax, a?

од Гоце Митевски на 01 септември 2010, 14:19

Оваа сабота се собираме во КИКА да видиме кој како си поминал на одмор, што имало интересно на НСНД, итн...

Со ова почнува сезоната (2) 2010/2011 од постоењето на хаклабот КИКА.

Се гледаме во КИКА околу 13ч. во сабота.

од Ilin (noreply@blogger.com) на 01 септември 2010, 07:12

На Интернет се зборува дека текстот на Гоце со горниот наслов наишол на Гугл цензура.

Па воден од девизата: „I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it.“, Член 16 Став 2 од Уставот на Републиката и кампањата Free Speech Online, еве го целиот текст на Гоце и на ова интернет место.

Колкав ти е хонорарот за Скопје 2014?

Една работа никако да им стане јасна на сите „уметници“, инволвирани во проектот Скопје 2014.

„Уметниците“ се навредени и крајно изненадени, секогаш, кога некој новинар ќе се осуди да биде доволно дрзок и да го постави прашањето за хонорарот што го зеле, за да го произведат сопственото дело, за целите на проектот Скопје 2014. Се кочат, прават неартикулирани движења, се чешаат, превртуваат очи…

Не само што нема никаква причина за изненаденост, а уште помалку за навреденост, туку ценетите „уметници“ имаат обврска да ја соопштат вредноста на хонорарот, бидејќи него го добиваат од државни пари, од парите на јавноста, која инаку и сака да ја дознае бараната информација.

Дрскоста е во случајот на страната на „уметниците“, зашто упорно го драматизираат регуларното прашање и го сведуваат на домашно невоспитување или некултура.

Кога проектите би биле нарачани од приватна фирма, тогаш „уметниците“ „можат“ да изберат да се раководат од извесна политика за необјавување на тајни информации и да осудуваат за некултура. Но, во случајот со Скопје 2014 едноставно немаат избор.

Мислам дека граѓаните од Скопје се тотално збунети од ова однесување, па на моменти дури и го оправдуваат, со образложението дека „новинарите си го пикаат носот кадешто не им е работа“. Новинарите постојат за да „си го пикаат носот кадешто не им е работа“. Во изминативе неколку години, видовме што значи кога новинарите не го прават тоа – тотален колапс на системот, самоволие, корупциски скандали, непотизам до бескрај…

Па, почувани сограѓани, пред да почнете со поделбите и да застанете на страната на „уметниците“ сетете се дека парите коишто тие ги добиваат како хонорар, се обезбедени преку даноците што сите ние ги плаќаме. Новинарите, какви такви, се вашите пријатели, па можете само да бидете благодарни што некои од нив се доволно храбри да му пркосат на самоволието на оваа нетранспарентна власт.

Во случајот со Скопје 2014, постои само една апсолутна вистина, а тоа е: проектот е профитабилен.

од Новица на 30 август 2010, 22:11

Една работа никако да им стане јасна на сите „уметници“, инволвирани во проектот Скопје 2014.

„Уметниците“ се навредени и крајно изненадени, секогаш, кога некој новинар ќе се осуди да биде доволно дрзок и да го постави прашањето за хонорарот што го зеле, за да го произведат сопственото дело, за целите на проектот Скопје 2014. Се кочат, прават неартикулирани движења, се чешаат, превртуваат очи…

Не само што нема никаква причина за изненаденост, а уште помалку за навреденост, туку ценетите „уметници“ имаат обврска да ја соопштат вредноста на хонорарот, бидејќи него го добиваат од државни пари, од парите на јавноста, која инаку и сака да ја дознае бараната информација.

Дрскоста е во случајот на страната на „уметниците“, зашто упорно го драматизираат регуларното прашање и го сведуваат на домашно невоспитување или некултура.

Кога проектите би биле нарачани од приватна фирма, тогаш „уметниците“ „можат“ да изберат да се раководат од извесна политика за необјавување на тајни информации и да осудуваат за некултура. Но, во случајот со Скопје 2014 едноставно немаат избор.

Мислам дека граѓаните од Скопје се тотално збунети од ова однесување, па на моменти дури и го оправдуваат, со образложението дека „новинарите си го пикаат носот кадешто не им е работа“. Новинарите постојат за да „си го пикаат носот кадешто не им е работа“. Во изминативе неколку години, видовме што значи кога новинарите не го прават тоа – тотален колапс на системот, самоволие, корупциски скандали, непотизам до бескрај…

Па, почитувани сограѓани, пред да почнете со поделбите и да застанете на страната на „уметниците“ сетете се дека парите коишто тие ги добиваат како хонорар, се обезбедени преку даноците што сите ние ги плаќаме. Новинарите, какви такви, се вашите пријатели, па можете само да бидете благодарни што некои од нив се доволно храбри да му пркосат на самоволието на оваа нетранспарентна власт.

Во случајот со Скопје 2014, постои само една апсолутна вистина, а тоа е: проектот е профитабилен.

Дополнување: Овој напис не можете да го пронајдете со помош на Google бидејќи е цензуриран. Им благодарам на тие што го пријавиле како проблематичен, зашто со тоа дополнително му даваат на значење. Му благодарам и на Новица, што го објави овој запис и на неговиот блог.

од Гоце Митевски на 29 август 2010, 20:23

Стапица на конфликт е веројатно најконтроверзната за Македонија. Во Македонија имаше конфликт, но не знам која е неговата конечна класификација. Книгата ја третира граѓанската војна и воениот удар, па можеби ќе биде најтешко тука да се повлечат паралели.

Но сите конфликти имаат нешто заедничко - оружјето. Наследството што го оставаат, покрај изгубените човечки животи и разрушената економија, е голема количина на оружје. Истражувањата на Колиер велат дека политичкиот мир не го купува општествениот мир. Крајот на политичката битка предизвикува убиства и друг насилен криминал. Дали е тоа така за Македонија?

Според податоците на Википедија, во Македонија е забележан пораст на убиствата во периодот 2001 - 2004. Потоа следи опаѓање и за неколку години нема податоци, но во 2010 има 2.01 убиства на 100.000 жители што е помалку од 2001 година. Типичната постконфликтна земја има 50-50 шанса да ја преживее првата декада во мир, наместо да се врати во конфликт. На Македонија ѝ останува уште една година. Можеби статистичките податоци за убиствата се добар показател дека државата оди во мирни води.

Пред да продолжам понатаму, истражувањата велат дека склоноста кон конфликт зависи од три фактори: низок доход, бавен раст и зависност од природни ресурси. Еден податок кој сосема добро ја илустрира Македонија е дека сѐ уште го нема достигнато БДП од 1990 г. Од југословенските републики тоа го имаат направено само Словенија и Хрватска конечно во 2003 г.

Не сум сигурен до која мера во контекст на конфликтот да ги разгледувам инстументите кои можат да помогнат да се излезе од секоја стапица. Такви се четири: финансиска помош, воена интервенција, закони и организации и трговска политика. Македонија речиси една деценија живее мирно. Ако првата деценија е таа што се брои за избегнување на стапицата на конфликт, тогаш можеби можеме да се насочиме кон другите прашања. Но ако нешто тргне на лошо, тогаш на кратко финансиската помош може малку да помогне веднаш по конфликтот, воената интервенција може многу да помогне ако е добро изведена (види Сиера Леоне vs. Сомалија), организации за постконфликтни ситуации можат да бидат од помош за координирање на меѓународната заедница на пример за донаторите, и трговија... тешко трговија после сериозен конфликт.

Последната работа што не можам да ја најдам е воениот буџет на Македонија. Википедија има податок дека тој моментално е 204 милиони долари. Колиер вели дека истражувањата укажуваат на потреба за намалување на воениот буџет по конфликтот. Каков бил македонскиот воен буџет во 2000 или 2001 г. не можам да најдам.

Види и: Стапиците и Македонија

од Новица на 28 август 2010, 07:08

„Милијардата на дното“ (The Bottom Billion) е последната книга што ја прочитав летово.

Книгата е поедноставено резиме на истражувањата на Пол Колиер и неговите студенти и соработници на универзитетот Оксфорд. Во неа се образложуваат причините за заглавувањето во сиромаштија и стагнација на голем број на држави и општества од Африка и Азија во кои живеат околу една милијарда луѓе, но и се нудат некои решенија за тоа како да се излезе од таа состојба и да започе развој. Книгата црпи информации од истражувања базирани на голем број статистички податоци што, освен ако не се водиме од „лаги, проклети лаги и статистика“, мене ми звучи поздраво од некои други наслови што исто така нудат лекови за овие држави.

Што е за право, во книгата не се споменуваат држави од Европа, освен две кратки референци за Босна и Косово. Сепак, ми се виде корисно да ги споделам стапиците што мислам дека се важни за Македонија. Стапиците се четири на број и објаснуваат во какви незгоди влегуваат овие општества: стапица на конфликт, стапица на природни богатства, стапица на континентална држава (landlocked), стапица на лошо управување во мали земји.

Мислам дека лесно може да се види кои од овие ѝ прилегаат на Македонија. Среќа немаме многу природни ресурси инаку ќе имавме совршен резултат - 4 од 4.

Ако ми дозволи времето во следите неколку записи на блогов планирам да се занимавам со секоја стапица поединечно. Не знам колку тоа ќе биде успешно бидејќи и не знам дали некаде има јавно објавено статистички податоци за Македонија.

од Новица на 27 август 2010, 10:29

Иако, оваа тема ја имам накратко отворено во еден претходен запис, сепак во оваа прилика малку подетално ќе ја обработам.

Со објавувањето на верзијата 3.6, во Firefox беше овозможено забрзано лизгање низ веб-страниците без потреба од дополнителни додатоци.

Што всушност значи ова? Едноставно кажано, Firefox стана осетлив на брзината со која се врти тркалцето на глувчето. Уште поедноставно кажано, ако го вртите тркалцето бавно и лизгањето низ страницата ќе биде бавно, но ако го вртите тркалцето многу брзо, лизгањето ќе биде забрзано до тој степен, што би се добил привид дека всушност брзината на вртење на тркалцето и брзината на лизгање низ страницата се исти.

Постојат две вредности од регистарот на Firefox со кои забрзаното лизгање може да се прилагоди до совршенство.

mousewheel.acceleration.start

Со ова вредност се одредува после колку вртења на тркалцето на глувчето, Firefox ќе започне да го забрзува лизгањето низ страницата. Така, ако „mousewheel.acceleration.start“ има вредност „2“, тоа значи дека забрзаното лизгање би почнало после второто последователно завртување на тркалцето на глувчето.

mousewheel.acceleration.factor

Со оваа вредност се дефинира степенот на забрзување на лизгањето или поедноставно кажано силата со која би го турнале Firefox по должината на веб-страницата. Мојот Firefox го забрзува лизгањето со фактор 20. За поедноставно да ја разберете улогата на оваа вредност, активирајте го мазното лизгање во Firefox (Preferences -> Advanced -> Use smooth scrolling) и поиграјте си со нeјзината големина.

Стандардно, измени во регистарот на Firefox можете да правите со повикување на „about:config“ од адресната линија.

Промените на вредностите за забрзано лизгање се истовремени, што значи дека не треба да го рестартирате Firefox за да го видите нивниот ефект.

од Гоце Митевски на 22 август 2010, 19:47

Има толку многу книги што наводно продаваат техники и механизми за успешна оптимизација за Интернет пребарувачи, што се добива впечаток дека SEO (Search engine optimization) е нешто што можат да го знаат само професионалци, специјализирани маркетинг агенции и корпорации.

За среќа, работите во пракса се многу поедноставни, па вашиот веб-сајт може веќе и да е SEO френдли, а вие да не сте ни свесни за тоа.

Што значи SEO во пракса?

Иако, (за среќа) не можам себеси да се наречам експерт за SEO и да тврдам дека следниве точки се апсолутно вистинити, сепак преку лични искуства имам дојдено до овие четири заклучоци:

• употреба на добро смислени наслови;
• употреба на едноставни клучни зборови;
• употреба на општи клучни зборови;
• оптимизирање на веб-сајт за поголема брзина при прелистување.

Употреба на добро смислени наслови

Тоа подразбира во тагот <title>, во заглавието на веб-страницата, да бидат наведени термини што се содржани во текстот на страницата. Исто така важно е насловот да биде краток (7-8 зборови).

Употреба на едноставни клучни зборови

Наместо во тагот <meta>, за клучни зборови на страницата да употребите „молерски услуги во Македонија, молери, македонски молери“, наведете „молер, услуги, Македонија“. Трудете се секогаш да употребувате што е можно пократки клучни зборови.

Употреба на општи клучни зборови

Покрај тоа што клучните зборови треба да се кратки, тие треба да се и општи. Наместо да употребувате „молеро-фарбарски услуги, молери, молерисување“, употребете „молер, фарба, услуги“. Притоа имајте во предвид дека нема потреба двапати да внесувате исти зборови, како на пример „молер, молери“. Доволно е да внесете само „молер“ како клучен збор и сте ја завршиле работата.

Оптимизирање на веб-сајт за поголема брзина при прелистување

Колку побрзо ви работи веб-сајтот толку побрзо до него ќе можат да пристапат „пајаците“ на пребарувачите, а со тоа и побрзо, вашиот веб-сајт ќе стане достапен во резултатите од пребарувањата на крајните корисници.

Наместо заклучок

Слободно искористете го овој запис, за да споделите ваши SEO техники преку оставање коментар.

од Гоце Митевски на 19 август 2010, 22:46

Уште една викенд екскурзија со EVN Македонија.

Овој пат, повод беше (како што ме информираа од EVN) изведувањето на градежни работи од некоја компанија, при што бил оштетен 10 киловатен кабел на EVN. Се чекало на полицијата да направи записник, па да се почнело со исправката на дефектот.

Струја снема околу 10:30 часот. Околу 12 часот, кога се јавив да се информирам, се чекаше на пристигнувањето на полицијата – значи на полицијата ѝ треба најмалку час и половина да се одѕве на ехо.

Кога се јавив во 16:45, ме информираа дека записникот бил направен и дека се работело на надминување на проблемот и најдоцна до 18 часот, а можеби и порано, ќе сме добиеле електрична енергија. Електрична енергија добивме неколку минути пред 19 часот.

Неверојатно е колку се зачестени прекините во снабдувањето со електрична енергија во општина Бутел. Како одминува времето, така сè помалку сме во можност да му извадиме 7 дена на последниот прекин во снабдувањето. Претпоставувам дека следниот предизвик ќе биде да се живее со прекини, два пати неделно. Исто така неверојатно, е колку темелни објаснувања даваат операторите на EVN Македонија.

Ги повикувам новинарите, почесто да известуваат за ваквите испади на компанијата, зашто единствено на тој начин може да се изврши притисок за трајно надминување на проблемите на граѓаните.

од Гоце Митевски на 14 август 2010, 18:25